Ju male e fusha te Klenjes e Stebleves
Qe krenare mbani mbi supe bore e akull,
U perpoqet qe te mbani njerezit,
por ju vajti kot mundimi...
Kur i shikoj keto male e fusha
Ne shpirt me kaplon trishtimi
E ne zemer me zgjon krenari,
Per te paret e mi,
Megjithese emrat neper varre lexoj...
Tek veshtroj fshatrat ku u rrita,
Fushat dhe malet ku loza ne vere,
Nga thellesia e shpirtit
Nje premtim me buron
"Dashuria per ju nuk do mungoje asnjehere"...