Shpesh mendoj dhe smundem ta besoj,
Pse jeta me perplasi me kaq lote e dhimbje!...
Mendoj e perseri se besoj,
Qe vitet ikin e me marrin cdo fije shprese!...
Lumturia diku me harron
E une perseri se besoj,
Se mike u bera me urrejtjen dhe pabesine...
O bote mizore,
Me dhuro,te lutem,pak ngrohtesi.
Qe te besoj se jeta
Eshte me e madhja dashuri!...
Iscriviti a:
Commenti sul post (Atom)
Nessun commento:
Posta un commento